حلول ماه مبارك رمضان بر همگان خجسته باد
سلام
آماده گيم در حد صفر شده و تاب هيچ صعودي رو ندارم ، حتي قدرت كوله به پشت كشيدن و راهي سرزمين آرزو شدن رو هم از دست دادم ، نمي دونم شايد ، افراط و تفريط هائي كه داشتم منو به اين روز انداخته، شايد هم اون هدفي كه پاي منو به اين كوه باز كرد در جهت اصلي خود حركت نمي كنه و حالا به مرحله دلسرد كردن رسيده ؛ ولي از اون ديگه انتظار ندارم ! حالا كه خواسته من با خواستش همسو شده ، زير پامو خالي كنه و دستمو نگيره ، مگه ما چقدر مجال داريم ، تا اين شرايط دوباره برامون فراهم بشه و اين فرصت صعود به ما داده بشه ، مگه خودش چقدر ميتونه اين شرايط رو برامون فراهم كنه . اما از اون جائي كه من آدم كله شقي هستم و گوشم به اين حرفها بدهكار نيست ، مثل هميشه ، كوله رو بستم و راهي شدم ، نميدونم چقدر مي تونم دوام بيارم و تا كجا ميتونم خودمو بالا بكشم ، راستش بايد بگم اين صعود با بالا رفتن هاي قبلي كمي فرق داره ، چرا كه هم فني تره و هم آموزشهای مخصوص به خودشو ميطلبه كه تا به حال من از اونا غافل بودم و تلاشی برای كسبشون نداشته ام لذا در طول صعود با مشكلاتي رو برو خواهم شد . اونقدر در آگاهی از اين نوع صعود ضعيفم كه حتي نميدونم در طول اجراي اين برنامه چه تداركاتي بايد ببينم ، اصلآ در پيدا كردن راه به پاي مسير صعودش دچار سردرگمي هستم ، نميدونم پاكوبي داره يا بايد در مسير پاكوب درست كنم ! از كروكيش چيزي نمي فهمم و علائم مسير برام عجيب و نا آشنايند ، نميدونم جانپناه بين راه هست يا نه ؟ سرچشمه اي پيدا ميكنم يا نه ؟ كسي رو در مسير صعودم همپا خواهم داشت يا مثل بعضي برنامه هام تنها هستم ؟ و هزار تا مسئله حل نشده ديگه . ولي گفتم من خيلي كله شقم و ريسك اين خطرها رو فقط با دقت در اجراي برنامه هاش كم ميكنم .
خدا كنه بتونم اين صعود رو هم مثل ديگر صعودها با موفقيت به پايان برسونم
شاد باشين
